عيادتش كنى ، از اموات منسوب به او تشييع نمايى ، پس از مرگش در كنار جنازه‌اش حاضر شوى ، اگر احساس كنى به چيزى نيازمند است در تأمين آن مبادرت و پيشدستى كنى و نبايد در تأمين حوايج او تعويقى روا دارى تا وى را ناگزير سازى كه درخواستش را با تو درميان گذارد و دچار شرم سؤال گردد . اگر بدين شيوه با وى رفتار كنى رشتهء ولايت و دوستى خود را با او پيوند داده و دوستى او را با رشتهء دوستى خود مربوط ساخته‌اى « 1 » . 11 - تزكيهء نفس و خودستايى ديگر از آفات مراء و مجادله ، تزكيهء نفس و خودستايى است كه هيچ مجادله‌كننده‌اى از صدمهء آن در امان نيست . اين خودستايى ممكن است با صراحت لهجه و با ايما و اشاره و يا به صورت تعريض و كنايه اظهار شود . مجادله‌كننده مىخواهد كلامش را درست و صحيح جلوه دهد و گفتار طرف مقابل را موهون و نادرست وانمود سازد و غالباً حالت درونى و خودستايى خود را آشكارا به زبان آورده و مىگويد : من از آن افرادى نيستم كه امثال اين‌گونه مطالب برايم ناآشنا و مبهم باشد ، در حالى كه خداى متعال فرمود : [ فَلا تُزَكُّوا أَنْفُسَكُمْ ] « 2 » . پس خودستايى نكنيد .

--> ( 1 ) - الكافى : 2 / 169 ، باب حق المؤمن على أخيه . . . ، حديث 2 ؛ وسائل الشيعة : 12 / 205 ، باب 122 ، حديث 16097 . ( 2 ) - نجم ( 53 ) : 32 .